مکاتب، سبک‌ها و شجره‌ها

لایهٔ پایه و مرجع سیستم: ۱۲ مریدین اصلی، ۸ رگ فوق‌العاده، ۳۶۱ نقطهٔ استاندارد WHO و دسته‌بندی‌های کلاسیک (پنج شو، یوان، لوئو، شی، شو پشتی، مو جلویی…).

مکتب مستقل استاد تانگ چینگ‌چانگ؛ نه زیرمجموعهٔ TCM. نقاط با منطق ناحیه (Zone) + کد، واکنش‌ناحیه‌ها، دائوما، فصد.

خانواده‌ای بزرگ و مستقل از «مکتب»: دست، پا، شکم، مچ‌دست‑مچ‌پا، صورت، بینی. سر و گوش خانواده‌های جداگانه‌اند.

یک خانواده از سیستم‌ها، نه یک مکتب واحد: مرور تخصصی ۱۹ سیستم مختلف را شناسایی کرده است. محل‌یابی هر سیستم جداگانه ثبت می‌شود.

چندسیستمی؛ نقطهٔ گوش هرگز معادل ناحیهٔ ۹۹ تانگ قرار داده نمی‌شود: هویت و نقشهٔ متفاوت.

جدا از TCM. یک LI4 ژاپنی نقطهٔ جدیدی نیست؛ همان هویت کلاسیک با محل‌یابی، تشخیص، لمس، تحریک و منطق درمان متفاوت.

این‌ها مکتبِ نقطه نیستند: یک نقطهٔ TCM را می‌توان با روش تان انتخاب کرد بی‌آنکه به «نقطهٔ تان» تبدیل شود.

نوروآکوپانکچر، رویکردهای حرکتی/حسی، الکتروآکوپانکچر، نقاط ماشه‌ای، طب سوزنی آناتومیک/بیومدیکال، ورزشی، درد‌محور.